گروه کاسکاد

سلام رفیق، سرودی از گروه کاسکاد ارتش سرخ

سلام رفیق، سرودی از گروه کاسکاد ارتش سرخ، تقدیم به زحمتکشان افغانستان. زنده باد جمهوری شوروی افغانستان!

اگر نخوانده اید ...

درباره‌ی نوشتارِ رئالیستی
هنگام ارائه‌ی الگوهای صوری، هیچ چیزی بدتر از ارائه‌ی الگوهای بسیار محدود نیست. گره‌زدنِ مفهومِ عظیمِ «رئالیسم» به نامِ چند نفر، هر اندازه مشهور هم باشند، و فرو کاستنِ آن به چند فرم، فرم‌هایی که حتی بسیار ارزشمند باشند، و بدین‌سان تبدیل آن به روشِ آفرینشی که ورای آن هیچ راه نجاتی نیست، بسی زیانبار است

داستان‌های برگزيده
در "فریب" غوطه‌وریم و دیگران به بهای زحمت ما تا حلقومشان می‌خورند و تفریح می‌کنند و ما را در "جهل" نگه می‌دارند.(ماکسيم گورکی)

رمان جنگ و زندگی
توصيف وقايع ماه‌های اوّل جنگ کبير ميهنی اتحادجماهيرشوروی عليه تجاوز آلمان نازی به کشور شوراها

بلوا (داستان کوتاه)
هوا تاریک شده بود. نور چراغهای ماشینی از دور فضای تاریک را میشکافت و پیش می آمد. مسیر جاده را از دو طرف با تایر و چند کنده درخت مسدود کرده بودند. چنگیز و مرتضی صورتشان را کامل پوشانده بودند و فقط چشمها و لبهایشان مشخص بود. از جثه و لحن صدای مرتضی مشخص بود که سن و سالی ندارد. صدای چنگیز اما یغور بود، توی آن سرما آستینهایش را تا وسط بازو داده بود بالا.

ارنست بوش خواننده و بازيگر انقلابی کمونيست
بازیگر و خواننده آلمانی، ضد فاشیست، کارگردان تئاتر و خوانندۀ برجستۀ ترانه‌های انقلابی

برخورد (نمایشنامه)
یه آدم عاقل از خودش نمي پرسه یه قطره توي یه دریا تنهاست یا نه؟;یه قطره توي یه دریا تنها نيست،یه قطره توي یه دریا تنها نيست>یه قطره توي یه دریا هيچ وقت تنها نيست

مثل حامد (داستان کوتاه)
حتی یک روز زنی که اولین بار بود او را دیده بودم به آشپزخانه آمد و درحالیکه برای خودش آب می ریخت و سیگاری لای لبش دود می شد به من گفت"نتونستم به هیچکدوم از اون ها بگم اگه براشون تعریف کنم فکر می کنن من یه مرتجع احمقم بعد تعریف کرد که چند شب پشت سر هم خواب لنین را دیده است و لنین خودش در این خواب به او کتاب قرمز رنگی داده است فقط تو می تونستی درک کنی، چون فقط تو اینجا کارگری

«خوشه‌های خشم»/ «موش‌ها و آدم‌ها»
«می‌خواهم حرامزاده‌های حریص که مسئول این [وضعيّت رکود وافسردگی و گرفتاری کارگر] هستند، را شرمنده کنم.».

«هنر و ایدئولوژی»، «حسنی و انرژی هسته‌ای»
پس اگر که ادبیات هماره طبقاتی است، یافتن میان‌جی‌های این امر و رسیدن از متن به ناخودآگاهِ اقتصادی‌ـ‌اجتماعی‌ـ‌سیاسی‌اش، وظیفه تئوریسین و منتقد کمونیست است. این‌که ادبیات هماره طبقاتی است، ضرورتاً هیچ ربطی به این ندارد که در برابر آن، چپ می‌بایست به «ادبیات متعهد» و ... روی آورد و تئوری‌هایی این‌گونه را سروسامان و یا پروبال دهد که این امر هیچ نیست به غیر از تبیین کاریکاتورگونه‌ای که تنها در مقابل هر وضع بورژوایی‌ای نقیض آن را قرار می‌دهد