هنرمندان اتحادجماهيرشوروی سوسياليستی

چند تابلوی نقاشی از شوروی(1)

انعکاس زندگی توده‌های کار؛ و واقعيت‌های اجتماعی، در آينۀ هنر اجتماعی و رئاليسم سوسياليستی

اگر نخوانده اید ...

شک و یقین
زنِ جوان روی صندلی عقب پیکان مسافر کش، درست پشت سر راننده کز کرده بود. چادر مشکی به سر داشت و خود را چنان به در ماشین چسبانده بود که گوئی دنبال روزنه ای برای عبور می‌گردد.

سالگرد پيروزی ارتش سرخ با سرود
«..بگذار این خشم باشکوه/ همچون موجی بجوشد/ این جنگی مردمی است/ یک پیکار مقدس..»

شعر وطن
هنوز جایی در ایوان وجود دارد و در کشوری شگفت سوسو می‌زند، که ما مدت‌هاست فراموشش کرده‌ایم، جایی هنوز در دهان مانده است، که به فرشتگان آوازها و بال‌ها هدیه دهد.

قصه برای بزرگسالان - لیبرال
لیبرال می گفت: "سه عامل باید شالوده ی هر جامعه ای را تشکیل بدهد: آزادی، امنیت و ابتکار. جامعه ای که از آزادی محروم است فاقد هر گونه آرمان، فکر صائب، انگیزه ی کار خلاق و اعتماد به آینده خواهد بود. جامعه ای که امنیت ندارد پایمال یأس و لاقیدی است. و بالاخره، جامعه ای که در آن ابتکار وجود ندارد نمی تواند احتیاجات خود را برآورد و به تدریج مفهوم وطن از آن رخت برمی بندد."

پنجاه و سه نفر
شرح ماجرای دستگيری و محاکمۀ گروه 53 نفر کمونيست‌ها در زمان رضاشاه، به قلم يکی از دستگير شدگان

کارگران در شعر
«چرخ کارخونه به دست کارگر می‌چرخه به خاطرهمين هيچ سرمايه‌داری لای چرخ‌دنده‌های خطرناک کارخونه گير نمی‌کنه»

«هنر و ایدئولوژی»، «حسنی و انرژی هسته‌ای»
پس اگر که ادبیات هماره طبقاتی است، یافتن میان‌جی‌های این امر و رسیدن از متن به ناخودآگاهِ اقتصادی‌ـ‌اجتماعی‌ـ‌سیاسی‌اش، وظیفه تئوریسین و منتقد کمونیست است. این‌که ادبیات هماره طبقاتی است، ضرورتاً هیچ ربطی به این ندارد که در برابر آن، چپ می‌بایست به «ادبیات متعهد» و ... روی آورد و تئوری‌هایی این‌گونه را سروسامان و یا پروبال دهد که این امر هیچ نیست به غیر از تبیین کاریکاتورگونه‌ای که تنها در مقابل هر وضع بورژوایی‌ای نقیض آن را قرار می‌دهد

سهم ما از زندگی
اسمش ساموئل بود و سفیدی چشماش همیشه به سرخی میزد. آدم یه جورائی ترس داشت تو چشماش خیره بشه، آخه اگر قراره یکی سیاه پوست باشه خوبه که سفیدی چشماش خیره کننده باشه اما چشمای ساموئل سرخ بود. نمیدونستم که این عادیه یا اینکه زیر فشار بیخوابی و کار سنگین به این روز افتاده بود.