ف.ک.کاووسی

نمايشنامۀ روزهای کمون

نمايشنامه ای از برتولت برشت

اگر نخوانده اید ...

میلیونر شدن سالواتوره
توی این صف طویل و بی انتها دخترکی با موهای بور و چشمان آبی وول میخورد و با شیطنتی آشنا برای سالواتوره سعی میکرد دیگران را پشت سرگذاشته و نوبتش را جلو بیاندازد. دخترک توجه او را جلب کرد، از جا برخاست تا او را دقیق تر ببیند. دخترک وول میخورد، بی قرار می جنبید، هی خودش را لابلای دیگران پنهان میکرد

نقدی بر فيلم دانۀ انجير معابد
«با وجود توجه رسانه ها و جوایز بین ‎المللی، میتوانیم انتظار داشته باشیم که ماندگاری دانه انجیر معابد هم به اندازه یکی از همین انبوه ویدیوهای فراموش ‎شده کوتاه باشد. »

هستۀ تلخ
کورمال کورمال توی تاریکی به دنبال در اطاق میگشتم که فریده دست دراز کرد و مرا از درز در به داخل اطاق کشاند. زیر نور شیری رنگ مهتاب، که از طریق پنجره به درون اطاق می‌تابید، فریده سینه به سینهام ایستاد و گذاشت که چادر گل گلیاش، ، همانی که همیشه به‌ سر داشت، از روی سر و شانه بلغزد و پائین بیفتد. نگاهم لغزش چادر را از روی گودیها و برجستگیهای تنش تعقیب کرد تا جائی که دور پاهاش روی فرش بُته سرکج دستباف چمبره زد. دستها را دراز کرد و دستانم را گرفت و با چشمان درشت فریبنده توی صورتم خیره شد و گفت :

به پیش و فراموش نکن: برشت در بازجوئی کمیسیون مک کارتی!
بخشی از بازجویی برتولت برشت توسط کمیته ضد کمونیستی مک کارتی. در روز ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۷ برتولت برشت که از سال ۱۹۴۱ در آمریکا زندگی می کرد، دعوتنامه «کمیته برای اقدامات ضد آمریکایی» را دریافت نمود. بازجویی در روز ۳ اکتبر انجام شد و به مدت ۳ ساعت طول کشید. یک روز بعد از بازجویی، برشت به پاریس پرواز و برای همیشه آمریکا را ترک کرد.

هشدار
یک شناخت نسبتا کامل مارکسیسم، آن چنان که رفیقی به من اطمینان داد، امروزه روز بین بیست تا بیست و پنج هزار مارک طلا خرج بر میدارد.

در ستايش ديالکتيک
«آنکه را که به وضع خود آگاه است، چگونه میتوان از حرکت باز داشت؟ این است که شکست خوردگان امروز، پیروزمندان فردایند»

رمان دُن آرام(جلد دوم)
«..شولوخف در دُن آرام، جنگ با آلمان و انقلاب روسيه و شورش و جنگ داخلی را در مقياس محدود يک ديه قزاق‌نشين و در سرنوشت يک کشاورز نسبتاً مرفه و بويژه يک تن از افراد آن به نام گريگوری ملخوف تصوير می‌کند..» (از مقدمۀ مترجم)

رمان "خرمگس"
فایده پیمانها چیست، این پیمانها نیستند که در میان مردم دلبستگی و همبستگی ایجاد می‌کنند. انسان اگر احساسی خاص نسبت به چیزی داشته باشد، همین احساس او را بدان وابسته می‌سازد؛ ولی اگر چنان احساسی در او نباشد هیچ عاملی قادر به ایجاد چنان تعلق و وابستگی‌ نخواهد بود. (از کتاب خرمگس)