علی سالکی

شوکِ برقی در غم‌خوارستان

اگر نخوانده اید ...

تحیه فلسطین - نه به صلح با رژیم اشغالگر: رپ بر علیه چپ صهیونیست
تحیه فلسطین، درود بر فلسطین، نه به صلح با رژیم اشغالگر، آزادی برای فلسطین، نه به صلح با رژیم آپارتاید. من از حماس متنفرم، اما تنفرم از آنتی دویچ ها بیشتر است.

تهيدستان
گزارش داستانی از بخشی از لندن؛ و شرح حال زندگی مردمان قربانی نظم سرمايه‌داری در کشور پيشرفتۀ سرمايه‌داری بيش از يک سده پيش انگلستان.

برنج میخری؟!
تهران زندگی کنی، وسیله رفت و آمدتم مترو یا بی آر تی باشه، هر لحظه تک تک این صحنه هارو میبینی. بچه های ‏کوچکی که شدن وسیله سود بقیه. کوچولوهایی که بجای مدرسه رفتن و زندگی کردن، از همون اول زیر چرخ دنده ‏های بورژوازی له شدن. تازه معصوم بودن دوران خوششونه. بزرگتر بشن، یا مجبورند جلوی چهارراه ها و مترو ‏گُل و خرت و پرت بفروشن یا تبدیل میشن ...

رمان نان و شراب
«دولت يک دست دراز دارد يک دست کوتاه. دست دراز به همه جا می‌رسد و برای گرفتن است. دست کوتاه برای دادن است ولی فقط به کسانی می‌رسد که خيلی نزديک‌اند». (از متن رمان)

تمهيداتی عليه قدرت
این ترجمه را به پایمردانی تقدیم می کنم که ;محکوم به زندگی در دوران بی قانونی اند و «آری» نمی گویند. به همۀ کارگران، به فعالان شریف سندیکائی، به کمونیستهای صبور. به آزاد زنان و آزاد مردان پیکارگر جامعۀ انسانهای آزاد آینده.

«هنر و ایدئولوژی»، «حسنی و انرژی هسته‌ای»
پس اگر که ادبیات هماره طبقاتی است، یافتن میان‌جی‌های این امر و رسیدن از متن به ناخودآگاهِ اقتصادی‌ـ‌اجتماعی‌ـ‌سیاسی‌اش، وظیفه تئوریسین و منتقد کمونیست است. این‌که ادبیات هماره طبقاتی است، ضرورتاً هیچ ربطی به این ندارد که در برابر آن، چپ می‌بایست به «ادبیات متعهد» و ... روی آورد و تئوری‌هایی این‌گونه را سروسامان و یا پروبال دهد که این امر هیچ نیست به غیر از تبیین کاریکاتورگونه‌ای که تنها در مقابل هر وضع بورژوایی‌ای نقیض آن را قرار می‌دهد