هوشنگ امیرمکری

رمان "فتح پلاسان"

فتح پلاسان يکی از مجموعۀ بيست رمانی است که زولا از واقعيّات چامعۀ فرانسۀ قرن نوزدهم به تحرير در آورده و دوران ناپلئون دوم و سوم را توضيح می‌دهد.

Subscribe to هوشنگ امیرمکری

اگر نخوانده اید ...

نمايی موجز از فرهنگ مسلط بر جامعۀ کاپيتاليستی و سوسياليستی

نمايی موجز از فرهنگ مسلط بر جامعۀ کاپيتاليستی و سوسياليستی
ايدئولوژی و فرهنگ و اخلاقيات مسلّط بر جامعه همان ايدئولوژی و فرهنگ و اخلاقيات طبقۀ حاکمه می‌باشد

تمهيداتی عليه قدرت

تمهيداتی عليه قدرت
این ترجمه را به پایمردانی تقدیم می کنم که ;محکوم به زندگی در دوران بی قانونی اند و «آری» نمی گویند. به همۀ کارگران، به فعالان شریف سندیکائی، به کمونیستهای صبور. به آزاد زنان و آزاد مردان پیکارگر جامعۀ انسانهای آزاد آینده.

راهپیمایان

راهپیمایان
کارگران کارخانه در عذابند و رس اشان کشیده میشود با - تسمه نقاله و افزایش سرعت کار - آنها بسیارند، نیرومند و خشمگین - طوفانی - پشت ابرهائی محبوس است - که چشمان آنهاست؛ - عبوس است همچون رعد و برقی که، - در برابر شب انباشته میشود. - خیلی بیشتر نمیشود جلوی آنرا گرفت. - سخنان نخ نمای شما و سلاح های بی اثرتان - خورد خواهند شد، و برگردانده خواهند شد

درباره‌ی نوشتارِ رئالیستی

درباره‌ی نوشتارِ رئالیستی
هنگام ارائه‌ی الگوهای صوری، هیچ چیزی بدتر از ارائه‌ی الگوهای بسیار محدود نیست. گره‌زدنِ مفهومِ عظیمِ «رئالیسم» به نامِ چند نفر، هر اندازه مشهور هم باشند، و فرو کاستنِ آن به چند فرم، فرم‌هایی که حتی بسیار ارزشمند باشند، و بدین‌سان تبدیل آن به روشِ آفرینشی که ورای آن هیچ راه نجاتی نیست، بسی زیانبار است

بالائی ها میگویند

بالائی ها میگویند
بالائی ها میگویند

بلوا (داستان کوتاه)

بلوا (داستان کوتاه)
هوا تاریک شده بود. نور چراغهای ماشینی از دور فضای تاریک را میشکافت و پیش می آمد. مسیر جاده را از دو طرف با تایر و چند کنده درخت مسدود کرده بودند. چنگیز و مرتضی صورتشان را کامل پوشانده بودند و فقط چشمها و لبهایشان مشخص بود. از جثه و لحن صدای مرتضی مشخص بود که سن و سالی ندارد. صدای چنگیز اما یغور بود، توی آن سرما آستینهایش را تا وسط بازو داده بود بالا.

ترس و نکبت رايش سوم

ترس و نکبت رايش سوم
«زمانی که اين دنيا را ترک می‌کنيد، کافی نيست که خودتان خوب باشيد، بلکه سعی کنيد تا دنيای خوبی را ترک کنيد» (برشت)

بدزدید

بدزدید
بدزدید هر چیزی که می توانید!!!

شعر وطن

شعر وطن
هنوز جایی در ایوان وجود دارد و در کشوری شگفت سوسو می‌زند، که ما مدت‌هاست فراموشش کرده‌ایم، جایی هنوز در دهان مانده است، که به فرشتگان آوازها و بال‌ها هدیه دهد.

سَرِ برج

سَرِ برج
دیگر بنای هیچ پلی بر خیال نیست - کوته شده ست فاصله ی دست و آرزو"